Studio Ego van Mark Koster biedt een onthullend inkijkje in de slangenkuil die Hilversum heet. Is de publieke omroep nog te redden?
Mediajournalist Mark Koster dook een jaar onder op het Mediapark en beschrijft de overlevingsstrijd van een eeuwoud publieke omroepbestel. Die overlevingsstrijd ziet er niet al te lekker uit en laat het maar aan Mark Koster over om een en ander te noteren.
In De Belg beschreef Koster de greep naar de macht in medialand door de Vlaamse mediamagnaat Christian van Thillo. Een doorwrochte reconstructie die en passant ook nogal kritisch is op de Nederlandse journalistiek. Maar bovenal: rijk en goed geïnformeerd. Hetzelfde geldt voor zijn boek over de opkomst van John de Mol.
Studio Ego van Mark Koster: ego’s en hebzucht
Nou, laat zo’n journalist los op het Mediapark en je kunt er van op aan dat hij terugkomt met een baaierd aan verhalen. Want de publieke omroep bestaat 100 jaar, maar verkeert in een existentiële crisis.
Dat de publieke omroep in hoog tempo afglijdt, is wel helder: de rel rond DWDD, de opgeblazen ego’s aan de talkshowtafels, de handige jongens en (meisjes) die de maximale bezoldiging omzeilen met slimme constructies – en dat zijn nog maar de zaken die mij als leek te binnen schieten.
Omroepen moeten vechten voor hun bestaan, presentatoren zijn bang voor verlies van hun baan en de onafhankelijke nieuwsvoorziening staat onder druk. Wat is er nog over van de idealen bij de NPO? En wie hebben de macht om veranderingen door te voeren? In Studio Ego van Mark Koster worden de de Hilversumse machtsstructuren zichtbaar. Hij volgt critici die met gevaar voor ontslag vechten voor een nieuw bestel.
Studio Ego van Mark Koster is een boek over ego’s, hebzucht en grootheidswaanzin en over dappere rebellen die blijven knokken voor hun omroepidealen ondanks alle bureaucratische en politieke tegenwerkingen.
Als je De Belg en Studio Ego interessant vindt, dan vind je Je mist meer dan je ziet vast ook leuk. Zij schrijft over haar tijd als eindredacteur bij De Wereld Draait Door.
